Son Gelişme: 'Nedense pek paylaşılmadı" dedi, en sevdiği şakasını tüm detaylarıyla paylaştı - Haberleri | İşte

1 Haziran'da Harbiye Cemil Topuzlu Açıkhava Tiyatrosu'nda sergilediği stand-up performansını 24 Haziran akşamı YouTube kanalından yayınlayan komedyen Deniz Göktaş, kısa sürede Türkiye'de en çok konuşulan isimler arasına girdi.

Siyasi hiciv içerikli gösterisi bir haftada 7 milyon 700 binin üzerinde izlenme alan Göktaş, geniş kitleler tarafından beğenilse de iktidara yakın isimler tarafından da hedef gösterildi.

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı, pazartesi günü Göktaş hakkında 'dini değerleri aşağılama' suçlamasıyla soruşturma başlattığını açıklarken, 32 yaşındaki komedyenin bir süredir arkadaşlarıyla birlikte yurt dışı tatilinde olduğu edinilen sıcak bilgiler arasına girdi. Tatilin ardından Türkiye'ye döneceğini duyuran Göktaş, yaptığı son paylaşım ile sosyal medyada yeni bir tartışmanın fitilini ateşledi.

Gelişmenin Perde Arkası ve Detaylar

"EN SEVDİĞİM ŞAKAM NEDENSE PEK PAYLAŞILMADI"

Göktaş, dün akşam saatlerinde sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda gösterisine ait 3 dakikalık bir sekansa yer verirken, bu anları "en sevdiğim şakam, nedense pek paylaşılmadı" notuyla takipçileriyle paylaştı.

Göktaş'ın paylaştığı sekansta yer alan ve 'en sevdiğim şakam' diyerek duyurduğu sözler şu şekilde:

Resmi Açıklamalar ve Süreçteki Son Durum

"Çoğunuzun babası kötüdür, Harbiye’de şifa aratacak kadar. Kıymetini bilin onun da bir tadı var. Çünkü benim babam iyi ve ben muhabbete çok giremiyorum. Ya benimki de hafif beni itekledi o yüzden kamburun falan, ne diyeceğimi bulamıyorum. Bu arada babam iyi derken Türkiye baba ortalamasına göre iyi. Öyle çizgi film kahramanı, kamu spotu bir şey düşünmeyin. Cinsiyetsiz tuvalet mücadelesinde şehit olmadı ya, öyle bir şey canlanmasın. İyi bir baba ama mesela trafikte birini öldürsem beni kurtarmaz. Recep Tayyip Erdoğan kadar iyi bir baba değil.

İyi babanın da zararları var, ister inanın ister inanmayın. İyi babanın da dezavantajları var. Bir kere size fazla saygı duyuyorlar. Özellikle çocukken verdiğiniz kararlara 10 yaşındayken sıfır hayat tecrübesiyle verdiğiniz ömürlük kararlara gereksiz saygı duyuyorlar. Baba sen kaç yaşında adamsın ya, ne dinliyorsun 10 yaşındaki bebenin fikrini. Ne bilebiliyor olabilir ya. Gönder bütün belediye kurslarına gönder. Piyano, bağlama, yüzme. Hepsine şu an gitmek istemiyorum babacım dedim. Fikrime saygı duydular, çolak gibi kaldım, hiçbir yeteneğim yok.

Çocukluk öyle bir dönem değil ki, ben o zaman verdiğim kararların hiçbirinin arkasında değilim şu an. Ve telafi etme şansım yok. Bana alışveriş poşeti bile taşıtmadılar, bileklerim ipince, düzelme şansı yok. Hatırlıyorum bir piknikte babam gelip ‘Mangal yakmayı öğrenmek ister misin’ diye sormuştu. Bunun bir çocuğa soru şeklinde gitmemesi gerekiyor. Ben de tabii ki hayır dedim, top oynamaya gittim. Hala mangal yakamıyorum. Ateşe yaklaşınca garip hareketler yapıyorum"