Yol ağı, İnka İmparatorluğu'nun başkenti Cusco merkez alınarak oluşturuldu. Karla kaplı 6 bin metreyi aşan And zirvelerinden kurak çöllere, verimli vadilerden yoğun yağmur ormanlarına kadar uzanan güzergahta taş döşemeli yollar, merdivenler, asma köprüler, tüneller ve istinat duvarları inşa edildi. Farklı iklim ve arazi koşullarına uyum sağlayacak şekilde tasarlanan bu ağ, dönemin en zorlu coğrafyalarında bile kesintisiz ulaşım imkanı sundu. Qhapaq Ñan yalnızca bir ulaşım yolu değildi. Askerler, haberciler, tüccarlar ve kervanlar bu yolları kullanarak binlerce kilometrelik mesafeleri aşabiliyor, şehirler, tarım merkezleri, kutsal alanlar ve idari yerleşimler birbirine bağlanıyordu. Tarihçiler, bu sistemin İnka İmparatorluğu'nun büyümesi, ticaretin gelişmesi ve merkezi yönetimin güçlenmesinde kritik rol oynadığını belirtiyor. Yol ağı boyunca inşa edilen tambolar (konaklama ve ikmal noktaları), depolar ve köprüler sayesinde uzun mesafeli yolculuklar daha güvenli hale geldi. Bu altyapı, dönemin iletişim ve lojistik sisteminin kesintisiz işlemesine katkı sağladı. Qhapaq Ñan, 2014 yılında UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne dahil edildi. Altı Güney Amerika ülkesinin ortak başvurusuyla listeye giren yol sistemi, uluslararası alanda koruma altına alınan en büyük kültürel miras projelerinden biri olarak kabul ediliyor. Günümüzde Qhapaq Ñan'ın farklı bölümlerinde koruma ve restorasyon çalışmaları sürüyor. Peru, Bolivya, Arjantin, Şili, Ekvador ve Kolombiya ortak projeler yürütürken, yolun bazı kesimleri hâlâ yerel halk tarafından kullanılıyor. Özellikle Peru'daki bölümler her yıl binlerce turist ve doğa yürüyüşü meraklısını ağırlamaya devam ediyor.